Bruine beuk Landgoed LinschotenFagus sylvatica 'Atropunicea'

monumentaal

Landgoed Linschoten, midden in het Groene Hart, is met ca 500 ha het grootste aaneengesloten landgoed van de Randstad met landerijen, bossen, waterpartijen, historische gebouwen en boerderijen. De kern vormt het parkbos met het Huis te Linschoten (1637). Na vele generaties Strick van Linschoten – de stichters van het landgoed begin 17e eeuw - en drie generaties Ribbius Peletier - werd het Landgoed Linschoten door de laatste particuliere eigenaar Gerlach Ribbius Peletier (1887 – 1969) na zijn overlijden toevertrouwd aan de door hemzelf opgerichte Stichting Landgoed Linschoten, die het landgoed in zijn geest beheert. Kenmerken Berceau. De berceau of loofgang van beuken maakte deel uit van de formele tuinaanleg tussen 1680 en 1832. Landschapsarchitect Zocher liet de loofgang in 1832 opgaan in zijn landschappelijke ontwerp. Onlangs is de loofgang weer zichtbaar gemaakt en opnieuw aangeplant met beuken. Arboretum. De laatste Ribbius Peletier die het landgoed tot 1969 beheerde legde in 1920 een arboretum of bomenverzameling aan. Ribbius Peletier plantte hier naast bijzondere bomen ook inheemse soorten. In de loop der jaren zijn bijzondere bomen als Japanse notenboom, Honingboom en Moerascypres steeds meer opgegaan in het bos. Dankzij een subsidie van de provincie Utrecht worden vanaf 2010 deze bomen weer vrijgezet zodat er opnieuw sprake is van een verzameling. Over de bruine beuk: Oorspronkelijk stond hier een groep van 3 bomen. Bij de storm van januari 1990 is èèn exemplaar omgewaaid en èèn exemplaar zwaar beschadigd. Ook de laatste boom is volgens de waarnemer geveld,

bij de storm van januari 1990 is èèn exemplaar omgewaaid en èèn exemplaar is zwaar beschadigd, men doet wel moeite om de boom te behouden