VarencypresChamaecyparis obtusa 'Filicoides'

dendrologisch

Varencipres naast het St. Martinus kerkhof De varencipres (Chamaecyparis obtusa) is het hele jaar door groen en hoort officieel bij de naaldbomen. Het is wel een vreemde eend in de bijt want eigenlijk heeft de boom geen naalden maar blaadjes. De kleine blaadjes liggen heel dicht tegen de twijgen aan waardoor deze op geschubde steeltjes lijken. Een cipres maakt geen knoppen maar groeit jaar op jaar in de lengte door. Herkomst en gebruik De varencipres is een cultivar van de Japanse of hinoki cipres, een soort die van oorsprong in Japan voorkomt. Dit is een langzaam groeiende boomsoort die tot 35 meter hoog kan worden, met een stamdiameter tot 1 meter. Veel andere cultivars zijn geschikt voor bonsai-kweek. Het hout van de Japanse cipres ruikt naar citroen en is in Japan veel gebruikt bij de bouw van tempels en paleizen. Tafeltennisbatjes worden er ook van gemaakt. In Europa zijn cipressen vanwege hun statige uiterlijk veel aangeplant in formele tuinen. De eerste varencipres is in Nederland geplant in 1860, in de Leidse Hortus Botanicus. Waarschijnlijk zijn de varencipressen naast het St. Martinus kerkhof, rechtstreekse afstammelingen van de Leidse boom. Ze staan in een parkachtige situatie met ondergroei. In dit parkje is jaren geleden een bordje geplaatst. Leuk maar inmiddels wordt het wel tijd dat het vernieuwd wordt Bron: IVN Valkenswaard-Waalre (ivn.nl)

Verkeerd gesnoeid. Zijtak uitgescheurd. In dit parkje naast het st. Martinus kerkhof is jaren geleden zit bordje geplaatst. Leuk maar inmiddels wordt het wel tijd dat het vernieuwd wordt