Diverse soorten Bijzonder bomengebied Landhuis Het Schol, Wilponbekend

Monumentaal landgoed, aangelegd in 1845 - 1849, nog in goede historische staat, met diverse monumentale bomen.

Tussen 1845 en 1849 vond de parkaanleg plaats. Rondom het landhuis en een oude IJsselkolk die deels vergraven is is het park in de Engelse landschapsstijl aangelegd. Het landhuis Het Schol werd gebouwd in 1851 en ontworpen door M. van Harte. Het huis met een symmetrische voorgevel heeft twee verdiepingen. In het midden staan drie boogdeuren met erboven een balkon met een opzetstuk in de neo-Lodewijk XV-stijl. In de 19e eeuw behoorde het huis toe aan burgemeester en Eerstekamerlid Hendrik Rudolph van Marle (1832-1906) die het huis als zomerverblijf gebruikte en die op het huis overleed. Het gebouw is een rijksmonument, onder andere vanwege de ouderdom en ''de bijzondere en herkenbare architectuur''. Op het landgoed zijn ook het tuinmanshuis, een houten huis en houten bakken aangewezen als rijksmonument. Van 1845 tot 1849 werd een park aangelegd in landschapsstijl, ontworpen door Samuel van Lunteren (1813-1877), welk park ook beschermd is (''vanwege de vrijwel ongestoorde oorspronkelijke structuur''). Toelichting Rijksmonumenten. Omschrijving onderdeel 2: PARKAANLEG, tussen 1845 en 1849 in landschapsstijl aangelegd als onderdeel van de historische buitenplaats ''Het Schol'' door Samuel A. van Lunteren op basis van een oudere fragmentarische aanleg, waarin een oude IJsselkolk het centrum vormt. Het huis ligt op een heuvel, opgeworpen met de grond, die vrijgekomen is bij het vergraven en vergroten van de kolk tot een vijver met twee armen; het huis is het middelpunt van het in Engelse landschapsstijl aangelegde park; de voorzijde van het huis is gericht naar de vijver, die oostelijk van het huis tegen de IJsseldijk ligt; vanaf de dijk presenteert het geheel van huis - gespiegeld in de vijver - en park zich optimaal: een decorstuk tegen de groene coulissen. Vanuit het huis zijn er 5 zichtassen: in oostelijke richting over de vijver, in zuidelijke richting naar de kerktoren van Wilp, in westelijke richting over de ronde moestuin via een oude solitaire rode beuk naar de akker; naar het noordwesten over een weiland en op het tuinmanshuis, en naar het noordoosten over een wei met een groep oude rode beuken naar de Lebuïnustoren in Deventer. In de ronde moestuin, die nu als eigentijdse tuin is ingericht, staan nog twee kassen en twee koude bakken (zie onder 5). Rond het huis is een afwisseling van weilanden en bospercelen, waarvan de grenzen onregelmatige slingerende lijnen zijn; het geheel is ''opgehangen'' aan de bochtige weg, die in het noordoosten aan de Wilpsedijk begint en eindigt in de zuidoostpunt van het park; deze weg, die vroeger semi-openbaar was, dient als oprijlaan naar het huis; slechts ten dele is de oude eikenbeplanting nog aanwezig. Er zijn vier weilanden: het glooiende grasveld tussen huis en vijver (hierin twee oude taxusbomen), de langwerpige wei (met jonge aanplant van solitairen en groepjes) tot aan de Vermeersweg ten noordwesten van het huis, de wei ten noordoosten tot aan de IJsseldijk met twee oude rode beuken, en de langgerekte wei langs de dijk ten zuiden en zuidwesten van huis en vijver. N.B: de reeds genoemde akker achter de moestuin is als belangrijke visuele buffer opgenomen in het complex. Waardering: PARKAANLEG van algemeen architectuurhistorisch, cultuurhistorisch en tuinhistorisch belang * vanwege de ouderdom * vanwege de vrijwel ongestoorde oorspronkelijke structuur * vanwege de hoge landschappelijk-visuele kwaliteit * als uitstekend voorbeeld van een klein landschappelijk park uit het midden van de 19e eeuw (bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed) Tag(s): Losse Objecten Ed. Historische Aanleg Rijksmonument nummer: 520253

Op het landgoed zijn verschillende houtopstanden te vinden van om en nabij de 170 jaar oud, voor het grootste deel bestaande uit eiken maar ook enkele zware beuken.