Douglassparren Herstellingsoord Lunterenonbekend

De twee douglassparren zijn bij de bouw geplant, zie de foto's Op 30 juni 1900 werd het Herstellingsoord als sanatorium, tuin en achtergelegen bospark geopend en in gebruik genomen. Op 29 februari 1932 brandde het gebouw in zijn geheel af. Er werd besloten tot herbouw en al in juni 1933 was de heropening een feit. Het nieuwe herstellingsoord werd volgens de bouwstijl van de Delftse School gerealiseerd, de tuinarchitecten J.W.M. Sluiter en J.P. Fokker verzorgden de tuinaanleg in Architectonische Tuinstijl binnen de oudere landschappelijke aanleg. Het gebouw werd tussen 2012 en 2015 omgevormd tot 12 appartementen en een vrijstaand huis in het project "Landgoed Van Schothorst”. De cultuurhistorische waarde van het Gebouw heeft ervoor gezorgd dat het complex sinds 2002 door de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed is aangemerkt als een rijksmonument. Naast het hoofdgebouw met sculpturen zijn ook de tuinaanleg, als rijksmonumentaal bestempeld.

De Algemene Vergadering van de Bond van Nederlandse Onderwijzers nam in 1898 het besluit een Herstellingsoord voor zieke en overspannen Onderwijzers te stichten. De keuze voor Lunteren als vestigingsplaats voor een sanatorium kwam mede voort uit: de hoge ligging, de rustige omgeving, de nabijheid van een station, voldoende wandelterrein , het dennenbos in de onmiddellijke nabijheid, waar de zogenaamde lighallen geplaatst konden worden, en de schenking van de gronden. De gronden werden geschonken door Notaris vd Ham, Dinger en de erven van de heer A. van Schothorst. De Douglas sparren zijn bij de bouw geplant. De cultuurhistorische waarde van het Gebouw heeft ervoor gezorgd dat het complex sinds 2002 door de Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed is aangemerkt als een rijksmonument. Naast het hoofdgebouw met sculpturen zijn ook de tuinaanleg, de fruitkelder en de drie lighallen als Rijks monumentaal bestempeld.

Zie foto's