Fladderiepen Landgoed Het ParadijsUlmus laevis

cultuurhistorisch

In de late middeleeuwen (1250-1500) is begonnen aan de ontginning van de Gelderse Vallei. In 1380 wordt door Melis van Bijlaer een klooster gesticht, om vandaar uit de ontginning ten westen van Barneveld te coördineren. Dit klooster lag enkele honderden meters van de fladderiepen. Men kan aannemen, dat de fladderiepen er als markering zijn geplaatst. De Vallei was erg nat en leek op de huidige Biesbos. Een van de kanalen die gegraven zijn, voor het afvoeren van het kwelwater loopt door een van de kwelvensters (dekzandrug gevormd door een kwel) in het Paradijs naar de Kleine Barneveldsebeek. Deze zandrug werd later enk genoemd, deze werd bemest met de mest van de schapen (potstallen) vermengt met heide voor de akkerbouw. Door de uitvinding van de kunstmest rond 1830 zijn de poststallen en de vloeiweiden verdwenen, maar de kanalen en fladderiepen zijn nog duidelijk te zien. Tegenwoordig is dit gebied onderdeel van Landgoed het Paradijs, een veelzijdig natuurgebied. Tussen de aan- en afvoerkanalen van de vloeiweiden loopt het Klompenpad “Het Paradijspad” en het “Marskramerpad” (LAW 3-2) aan beide oevers staan een elftal fladderiepen. Wanneer deze fladderiepen zijn geplaatst om het gebied tussen kanaal en weiland te markeren en de wanden van het kanaal te verstevigen is moeilijk vast te stellen. Wel kunnen we vaststellen, dat de stoven van de fladderiepen honderden jaren oud zijn. De fladderiep is gevoelig voor de iepziekte, maar doordat de iepenspintkevers de boom nauwelijks aantasten, ontsnapt de boom aan deze ziekte.

Er staan 7 fladderiepen rechts en 4 links van het weggetje. Er zijn twee eigenaren: zie pdf. De bomen staan bij de ingang van het Landgoed Paradijs aan de Kallenbroekerweg. Het pad, aangeduid met Klompenpad 150 meter inlopen.