De Mariaboom van MariënboschTilia x europaea

De boom is van cultuurhistorische betekenis met bijzondere snoeivorm en in zijn soort is hij dendrologisch waardevol en zeldzaam.

De Mariaboom is een berglinde op een kunstmatige berg van het kloosterrein Mariënbosch. Het is waarschijnlijk een symbolisch bedoelde Marialinde. De lindeboom op een bergje past in de traditie van oudere tuinen en landgoederen als verwijzing naar mythologie. De boom is waarschijnlijk geplant ten tijde van de kloosterbouw (1924). De linde betreft een Hollandse linde, van een generatie hybride linden uit de latere 19e eeuw. De kenmerken gaan meer in de richting van een winterlinde dan van een zomerlinde. Al in 1537 stond er op deze plek een kapel genaamd ''Mariënboemcken''. Later kwam hier een buitenplaats, en vervolgens een klooster. Voor de huidige lindeboom moet er dus lange tijd een andere boom hebben gestaan. In het boek "Het Geldersch Lustoord" (1826) wordt geschreven: "Aan de noordzijde rijst de grond, met kreupelhout begroeid, aanmerkelijk opwaarts, en ziet men op eenen heuvel, die boven de overige oppervlakte uitsteekt, eenen vrij zwaren lindeboom, in den geheelen omtrek onder den naam van het Marienboomtje bekend." Veel informatie over de lokale geschiedenis waarin de Mariaboom een belangrijke plaats inneemt, in: Klaas Bouwer, "Bij de boom van Maria; de geschiedenis van Mariënboom en het Mariënbosch", Nijmegen 2020. Sinds omstreeks 1930 is de Marienboom " vergeten", recent is hij door Klaas Bouwer herontdekt.