Hollandse linde - Linde van Warken Boerderij AddinkTilia x europaea

Zeer oude en bijzondere boerderijlinde, cultuurhistorisch bijzonder waardevol. Linde van Warken - Warkense Boom

Eén van de oudste linden van ons land staat op het erf van boerderij ‘Addink’ in de buurtschap Warken. De linde is bekend als de Warkense boom. Hoe oud de linde is, weet niemand met zekerheid. De vroegere Gorsselse bomenkenner Bert Schut heeft in de jaren tachtig van de vorige eeuw uitgebreid onderzoek gedaan naar de leeftijd. Zoals bij vrijwel alle oude lindes is de stam volledig hol en is in dit geval in twee delen uiteengevallen. Op een directe manier de ouderdom bepalen is daardoor niet mogelijk. Schut heeft daarom allerlei oude archieven en documenten doorgespit. Daaruit blijkt dat de Marke van Warken al voorkomt in een Oorkondenboek uit 1059. Schut achtte het mogelijk dat de linde ooit diende als grensboom van de Marke of is geplant toen het Addink is gesticht. De hofstede Addink is voor het eerst schriftelijk vermeld in 1382 als Addekynck. Een Marke was van de Middeleeuwen tot de negentiende eeuw een groep boeren met gezamenlijk beheerde en gebruikte gronden. In een geschrift uit 1574 is sprake van "den Warckenschen Boom", die op deze locatie zou hebben gestaan. Een boom die zodanig werd aangeduid moet toen al zo aanzienlijk zijn geweest dat hij bekendheid genoot en een begrip was. En dus al een oudere boom. Of het daarbij om dezelfde linde gaat, is moeilijk te bewijzen. Bert Schut leek het een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid. Hij schrijft: “Hoeveel eeuwen daar precies op ons neerkijken geeft de boom niet prijs. Het blijft een mysterie dat opdoemt uit een ver verleden en ons in lengte van jaren kan overtreffen.” De Bomenstichting vermeldt in haar register dat de linde vermoedelijk tussen 1600 en 1700 is geplant en gaat dus niet mee in Schut''s aannames. Ook boomexpert Bert Maes vermoedt dat deze linde uit omstreeks het midden van de 17e eeuw dateert. Het betreft een gewone Hollandse linde (Tilia x europea), wel een variant die enkele kenmerken van de winterlinde heeft: vrij klein blad met een grijsgroene onderkant en met oranjebruine haartoefjes in de nerfoksels, maar wel met 3 – 6 bloempjes per steel, wat duidt op Hollandse linde. De linde heeft een holle en in twee delen uiteengevallen stam. Het zuidelijke deel is fors en draagt een grote kroon; het noordelijk deel is grotendeels weggerot en heeft nog slechts een enkel levend takje. Eigenaar H.J. Memelink (1928 - 2016) vertelde dat in begin twintigste eeuw de stam nog een gesloten indruk maakte: hij was wel hol, maar dit was alleen van bovenaf te zien. Tijdens een storm in de begin jaren dertig zijn twee stammen afgewaaid en is de grote opening in de stam ontstaan. Deze oude stamdelen hebben een gezamenlijke omvang van 740 cm op borsthoogte. Daarnaast groeit vanuit het wortelstelsel nog een zeer forse worteluitloper. Deze was volgens de heer Memelink rond 1935 nog slechts polsdik maar is nu zo''n 90 cm in diameter en vormt een nieuwe boom van 21 m hoogte.

Schouw 10-7-2003. Boom wordt nog beter beschermd na afbraak oude schuur, er komt een hek om. Boom is zeer oud en hol, gedeeltelijk weggerot en weer nieuwe uitlopers. Forse stormschade door windhoos op 2-3 juni 2003. Een BOFO bijdrage voor kroonherstel, 10 juli 2003. Verankering geplaatst. Een afschermend houten hek is aangebracht door agrarische natuurvereniging Het Onderholt.