Badende vleugelnootPterocarya fraxinifolia

Indrukwekkend_(WOW_factor) Hoge_esthetische_waarde Goed_zichtbaar_voor_publiek? Bij_Rijks_Gem_monument Cultuur-historische_betekenis

De buitenplaats Duin en Daal wordt in 1824 gekocht door Bonaventura de Lange van Wijngaarden. Hij breidt het grondgebied uit en laat het door (landschaps)architect Zocher jr. herinrichten in de Engelse landschapsstijl, met beboste heuveltoppen, twee grote ovalen weides en een waterpartij. Het huis kijkt naar het zuiden uit over de grote begraasde weide. Aan het einde van de negentiende eeuw houdt Duin en Daal op te bestaan als buitenplaats. Het huis wordt hotel en de rest van het terrein wordt ontwikkeld tot villapark. Leonard Anthony Springer maakt het ontwerp voor de aanleg daarvan en gaat zoveel mogelijk uit van de bestaande landschappelijke aanleg van Zocher. Het resultaat is een prachtig landschapspark met monumentale villa’s. Dit alles verscholen in het groen, in een open dal en met beschutting door de duinenrij. Tussen de twee weides aan het water staat deze forse vleugelnoot, vermoedelijk uit de tijd van Springer.