Zomereik Martinikerkhof.Quercus robur

cultuurhistorisch

Het eik staat in het midden van de Martinikerkhof, een van de drie grote pleinen in de binnenstad van Groningen, door de eeuwen heen vooral omgeven door gebouwen met een kerkelijke of bestuurlijke functie. Het plein is een oase van rust in de binnenstad en dat terwijl het tot in de zeventiger jaren van de twintigste eeuw gebruikt werd als parkeerplaats. Nu is het voormalig kerkhof bijna volledig autovrij en ademt het de sfeer van een klein parkje. Mogelijk is de periode van de parkeerplaats functie van nadelige invloed geweest voor de eik. De conditie van de boom is in 2021 matig tot slecht. Jammer, de groeiplaats is nu veel beter en de stamvoet van de boom is gaaf. Toch lijkt het er op dat de zomereik de laatste jaren in gaat. Foto's onder: Huidige situatie (2023) 1875, 1900, 1920, 1970

Parkje achter de Martinitoren (de ''Olle Grieze''). Deze boom staat in de waarneming van 1986 al genoteerd als dood. Dat is onwaarschijnlijk, aangezien de eik ook in dat jaar is aangemeld, met een omtrek van 280 cm en een hoogte van 18 m maar een onbekend plantjaar. In januari 2015 is de boom opnieuw als ''geveld''verklaard door MT, op basis van de eerdere vermelding. In 2017 is de boom echter bij een inspectie ter plaatse weer als levend aangegeven, met matige conditie en lichte stamvoetschade. Op streetview 2019 evenals op in Google Maps geplaatste foto''s is een vrij zware eik te zien in het centrum van het parkje. Vermoedelijk is dit de oorspronkelijke eik. Voor een definitieve beoordeling dient de locatie ter plaatse te worden bezocht en gedocumenteerd, graag ook met foto''s.