Zomereiken langs de Zuid-WillemsvaartQuercus robur

Indrukwekkend_(WOW_factor) Goed_zichtbaar_voor_publiek? Ecologische_waarde_ Cultuur-historische_betekenis

De Zuid-Willemsvaart werd in 1826 in gebruik genomen als lateraalverbinding van de Maas tussen Maastricht en ‘s-Hertogenbosch. Naast het kanaal werden jaagpaden aangelegd met bomen om schaduw te geven. Met de komst van de trein, de auto en verbrandingsmotoren voor de schepen verdween het verschijnsel “jagen” en werden de jaagpaden van lieverlee verhard. Rond 1925 zijn de wegen langs de Zuid-Willemsvaart verhard, mogelijk dat toen aanpassingen zijn gepleegd aan de weg-begeleidende boombeplanting. Op een aantal plaatsen langs het kanaal staan nog rijen eiken die, gezien hun formaat, tenminste uit de periode rond 1925 of nog tot de oorspronkelijke boomaanplant behoren. In Brabant zijn ons twee locaties bekend waar nog een redelijk aantal van de oorspronkelijke aanplant bewaard is gebleven n.l.: • langs de N266 tussen Somereneind en Someren (in het Landelijk Register Monumentale Bomen vermeld onder 1679429: Zomereik) en • langs de N279 tussen Boerdonk (Beek en Donk) en Keldonk (Veghel).

Van de 25 monumentale bomen hebben we er 19 gemeten en ingemeten (zie tabel). Op het kaartje zijn de locaties van de 19 bomen te zien.