Zomereik Hooge BergQuercus robur

monumentaal

De Hooge Berg is een kleileembult en het hoogste punt op Texel (15 m boven NAP). De geschiedenis van het bosje begint in 1764 toen commissaris en commies Cornelis Roepel een stuk land van 17 are kocht op de Hoge Berg. Van hieraf was en is er een prachtig uitzicht op de Rede van Texel. Bovendien is er een klein heuveltje in het gebied. Van dit heuveltje gaan verhalen op Texel dat er een grote kei in verborgen zou liggen. De kei heet de Engelse Steen omdat hij helemaal onder de Noordzee door zou lopen tot in Engeland. De heuvel is te beklimmen via zeven treden: 'de zeven pannenkoeken'. Roepel maakte er een mooi landgoedje van met een sterrebos en een wandellaan. In 1784 werd het verkocht aan de heer Kikkert. Deze maakte er een uitspanning en legde er een klein doolhof aan. In 1840 kwam het bos in bezit van de gemeente Texel. In die tijd werd het een geliefd gebied voor uitstapjes en dat bleef het een hele tijd. Het doolhof verdween en werd een bos, met een tijdlang het clubhuis van een sociëteit. Het bosje wordt vermeld in de Camera Obscura van Hildebrand in het gedeelte over Teun de Jager, als "Nietig overschot van vroegere woudpracht." Jac. P. Thijsse vertelt hoe het bos soms vol kan zitten met trekkende zangvogeltjes als goudhaantjes. Er staan enige tientallen wat oudere eiken in het bosje. Met name in het centrale en het oostelijke deel staan een aantal wat zwaardere eiken die vermoedelijk uit de 19e eeuw dateren. Sommige exemplaren zijn behoorlijk hoog opgaand. De leeftijd van de eiken is niet precies bekend. Sommige eiken zijn wellicht wat ouder dan eind 19e eeuws. Het gebied is nu van SBB, die oude elementen weer heeft teruggebracht. De eik aan de rechterzijde van het bankje is de dikste.

Er staan enige tientallen wat oudere eiken in het bosje. Met name in het centrale en het oostelijke deel staan een aantal wat zwaardere eiken die vermoedelijk uit de 19e eeuw dateren. Sommige exemplaren zijn behoorlijk hoog opgaand.